Interview met dhr. Tonnie Schiphorst

 Vrijdag morgen 20 november.  

 

Op deze morgen had ik om 10 uur een afspraak met Tonnie voor een interview. Ik werd heel gastvrij ontvangen door zijn vrouw Alie en hebben we onder het genot van een lekker kopje koffie even gezellig gepraat.

 Zoals we allen weten, is Tonnie een makkelijke prater en had ik niet veel vragen nodig om tot het volgende verhaal te komen.

 

............................................................................

 

-Tonnie, we zien je altijd de netten ophangen bij de volleybal, wat overigens zeer gewaardeerd word.

Waarom doe je dat?

  "Je moet me zien als beheerder, dat is ontstaan toen 13 jaar geleden de sporthal opgericht is. Toen ben ik al betrokken geraakt bij de sporthal. De sporthal werd gebouwd, en zou gerund worden door de Rebellen club, maar aangezien toen Fons Lammers (de uitvoerder) overleed, is van dat hele gedoe niets terecht gekomen. Toen heeft op een gegeven moment Hans Hofs mij gevraagd om beheerder te zijn. Nu is er een nieuwe man aan de leiding,

namelijk Henk Horst. Daar kan ik ook erg goed mee, is er wat in de sporthal, bel ik Henk op. Van de week bijvoorbeeld, moest de EHBO kist gevuld worden, ik natuurlijk eerst Henk gebeld, van hem kreeg ik alle bevoegdheid; doe dat maar, zei hij! Er zijn ook nieuwe rekken gekomen in de sporthal. Dat heb ik zelf voor elkaar gekregen.De samenwerking en communicatie is fantastisch bij onze sporthal, daar kan een andere vereniging de vingers bij af likken".

 

"Ik weet dat de dames van de volleybal vaak moeite hebben met die grote buizen, het is tamelijk zwaar, ik zie de dames puffen en hijgen om die buizen van de kant te halen. Toen dacht ik bij mezelf, het is teveel voor de dames, het is zwaar werk, laat ik het maar ter hand nemen. Het wordt door de dames dan ook echt gewaardeerd, wat ik ook zeer op prijs stel. Het is mijn werk, ik kom niet alleen om naar vrouwen te kijken, ik kom om dat werk te doen. Dat is ook voor de gymnastiek, die gebruiken ook hele zware stukken. Dat neem ik ook ter hand, het is veel te zwaar werk voor de dames. De sfeer in de sporthal is goed, de verstandhouding met de scholen en de juffrouwen is werkelijk prima, als er iets is, lossen we het samen op".

 

-Wat zijn je taken bij de sporthal?

 "Mijn taken zijn om vooral de boel in orde te houden, je ziet zelf dat de sporthal van onder tot boven heel schoon is. Alles wat ik zie, wat de schoonmaakdienst niet doet, neem ik op me. Bijvoorbeeld de spinnenwebben weghalen, bij de buizen en bij de balken. Ik ben betrokken bij het doorspoelen tegen de legionella en bijvoorbeeld ook de riolering. Ik zorg vooral voor de hygiëne van de sporthal, ik kom twee tot drie keer daags en maak de wc-brillen schoon. Soms wemelt het van de bacteriën en je weet zelf als je ergens komt en de wc’s zijn smerig, dan is het niet hygiënisch".

 

"En mijn standpunt is, het moet hygiënisch en schoon zijn, tot en met. Tijdens de vakantieperiode heb ik alle kanten met een borstel schoon gemaakt door de hele sporthal. Ik krijg van iedereen een pluimpje, van “wat is het hier toch netjes” en dat vind ik fijn. Ik kan niet in de sporthal zijn om niets te doen, ik wil wat doen, zodat alles tot in de puntjes in orde is. Zolang ik het kan, het op mijn manier kan doen en zolang ik merk aan de mensen dat het goed gebeurt, zal ik het volhouden".

 

-De sporthal wordt druk bezocht, krijg je niet regelmatig te maken met “lastige” bezoekers?

 "Ik doe niet moeilijk, ik ben dertien jaar in de sporthal en heb op enkele kleine incidenten na, nooit wat meegemaakt. Ik tolereer een heleboel. Bijvoorbeeld als kinderen aan het voetballen zijn en het is slecht weer, mogen de kinderen van mij in de sporthal komen voetballen als ik er ben. Die jongens vinden dat fantastisch. Ik ben enorm gek met kinderen. Het is een gemeenschapshuis voor ons dorp, daar ga ik vanuit. Daarom ben ik niet kinderachtig daarin. Ik hou me niet zozeer aan de regels, ik doe wat ik wil, ik weet dat ik het goed doe en niet fout. Doordat ik zo tolerant ben, heb ik ook bijna nooit last van incidenten in de zaal. Iedereen kent me ook, klein of groot, de kinderen van de scholen, ik kom erlangs, zie ik de hand omhoog gaan van de kinderen; ‘Tonnie’ ,‘Tonnie’. Dat vind ik mooi. Kom ik op de weg van Beek naar Didam, zie ik altijd dat de jeugd de hand opsteekt naar mij."

 

 "Ik kan ook heel veel hebben van kinderen, dat is een aangeboren iets. En als ik een keer uit de band spring, is het heel terecht. Als ik een conflict met jou zou hebben, dan ga ik met je rond de tafel zitten en praten wij het uit. Je ziet ook vaak dingen in de sporthal gebeuren, dan denk je van, moet dat nu. Ik tik ze weleens op de vingers, bijvoorbeeld als er iets is wat me niet aanstaat. Die sporthal staat er ook voor jullie. Waarom moet dan de boel kapotgemaakt worden?"

 

"Wat ik ook eerlijk moet zeggen, hulde, is dat nu en in het verleden Hans met zijn vrouw en Renee ook, enorm veel voor de volleybal hebben gedaan. Dat soort mensen waardeer ik zeer en als ze me nodig hebben, bellen ze me. Dan ben ik er ook. Ik sta dan ook voor honderd procent achter de volleybal. Ik heb het ook erg gewaardeerd dat ik een prachtige eetbon van de volleybal heb gehad om te gaan eten bij het Heuveltje, dat vond ik fantastisch! Gaat met kerst gebeuren!"

 

-Je bent heel sportief, maar heb je zelf ook volleybal gespeeld?

 "Daar heb ik geen tijd voor gehad, ik heb zoveel sporten beoefend. En nu nog. Ik ben nog steeds sportief, ik heb altijd hardgelopen en train nu nog 3x in de week. De MontferlandRun komt eraan,en als het eventjes kan wil ik meedoen. En ook veel fietsen met de racefiets, tussendoor nog met mijn vrouw Alie. Dan doe ik nog aan krachtsport en een enkele vechtsport erbij, boksen enzo. In de sportbal ben ik ook voor geen mens bang. Je komt daar vandaag de dag van alles tegen, en dan moet je niet bang zijn."

 

"Mijn leeftijd is 74 jaar, daar staat tegenover dat ik iedere morgen drie kwartier gym doe. Nu net nog, een uurtje aan gym gedaan. Je moet dit wel op kunnen brengen. De meeste mensen kunnen dit niet opbrengen, maar ik weet dat het goed voor me is en daarom doe ik het. Ik heb heel mijn leven gesport. Ik mag ook nog wel graag een balletje spelen in de sporthal, dat bevalt me ook nog wel". 

 

-In Beek ben je bekend als slager Schiphorst, toch is dat al een tijd geleden. Wil je wat vertellen over die periode?

 "Ik ben gestopt, even kijken, 14 jaar geleden met de slagerij. Het was mooi geweest, ik was 59 jaar en ik vond het goed. De regels werden aangescherpt, daarom moest ik verbouwen voor een ton. En, ik had geen opvolgers. Zo lang wonen wij ook al weer hier. Ik heb 37 jaar de slagerij gehad. Alles bij elkaar bestond het, met vader erbij, 75 jaar. Mijn vader woonde op Loerbeek bij het ‘t Heuveltje. Eerst is de slagerij begonnen in Loerbeek en toen is het verhuisd naar Beek. Ik ben ook geboren en getogen in Beek en zal ook nergens anders willen wonen."

 

"Toen ik stopte ben ik gelijk in een andere werksituatie terecht gekomen, daarom heb ik de slagerij niet echt gemist. Ik ging vaak weg, deed klussen en had de sporthal. Daarnaast, ga ik regelmatig mee CD-rekken plaatsen voor een bedrijf, in Nederland, België en Zwitserland. De laatste tijd wat minder, mag niet meer van Alie. En doordeweeks wil ik de dames van de gym, volleybal en school niet in de steek laten. Ik kom zelfs tijd te kort, ik verveel me nooit! Ik heb nog geen tijd om ’s avonds de krant te lezen, ben altijd bezig met sporten of met de sporthal. En dan ook nog de mensen in de buurt die niets kunnen, doen een beroep op mij omdat ze hulp nodig hebben. Het zit in me om mensen te helpen."

 

"Ik kan veel ouwehoeren, maar kan ook echt serieus zijn. Soms ben ik misschien wel een beetje een sociaal werker. Ik heb in de loop der jaren zoveel mensenkennis opgedaan. Sommige mensen hebben het echt nodig. Ik maak mensen mee, die bijvoorbeeld met de gymnastiek maar blijven zitten en komen met niemand in contact. Ik probeer dan door een praatje te maken te kijken wat anders aan de hand is en ze zo in contact te brengen met anderen. Ik heb altijd nog erg veel plezier in mijn werk. Ik kan vooral goed met de dames. (hahaha) Zolang het gaat zoals het nu gaat, ga ik nog jaren door, dat is tenminste de bedoeling. Ik geniet iedere keer bij de volleybal, de gym, de voetbal en de scholen, vooral van de junioren. Vele ouderen kunnen een voorbeeld nemen aan hoe die kinderen bezig zijn met hun sport en als ik dan die gezichtjes zie. Dat vind ik mooi!"

 

"En dan nog dit; de mensen weten soms niet, dat de sporthal ook te huur is voor bijvoorbeeld verjaardagen. Voor een kinderfeestje, er kunnen dan allerlei spelletjes gedaan worden naar wat de mogelijkheden van de sporthal zijn, voor een gezellige sportmiddag bijvoorbeeld. Voor al deze vragen of voor welke uren dat er vrij zijn kunnen ze ook bij mij terecht".

 

 .............................................................................

 

Tonnie bedankt voor dit interview.